รถไฟใต้ดินขบวนสุดท้ายของคืนนั้นเต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งอันตรายในตู้โดยสารที่ว่างเปล่า จางซินหยานในชุดทำงานเพิ่งเลิกงานล่วงเวลาและพิงมุมห้องอย่างอ่อนล้า โดยไม่รู้ตัวเลยว่ามีสายตาเย็นชาและชั่วร้ายจ้องมองอยู่ด้านหลัง หมอโรคจิตเดินเข้ามาอย่างเงียบๆ และในชั่วพริบตา ผ้าเช็ดหน้าที่ชุบยานอนหลับก็ถูกปิดปากและจมูกของเธอ เธอพยายามดิ้นรนสองสามครั้งก่อนจะหมดสติลงในอ้อมแขนของเขา ในความรู้สึกมึนงง เธอรู้สึกว่าตัวเองถูกลากไปยังชานชาลาร้าง ที่ซึ่งมีร่างมืดหลายร่างล้อมรอบเธออยู่ หมอคนนั้นยิ้มอย่างชั่วร้ายและฉีกเสื้อของเธอออก เผยให้เห็นหน้าอกขนาดใหญ่ที่อยู่ในเสื้อชั้นในลูกไม้สีดำ ผิวขาวเนียนของเธอเปล่งประกายเย้ายวนในแสงสลัว เขาบีบนวดหน้าอกของเธออย่างหยาบกระด้าง นิ้วของเขาล้วงเข้าไปใต้กระโปรง ลูบคลำอวัยวะเพศของเธอผ่านถุงน่อง จางซินหยานหมดหนทางที่จะขัดขืน ทำได้เพียงส่งเสียงครางเบาๆ แต่ร่างกายของเธอก็แดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด หมอฉีกถุงน่องของเธอออก แล้วเอาอวัยวะเพศที่แข็งและใหญ่ของเขาจ่อไปที่ช่องคลอดที่เปียกชุ่มของเธอแล้วสอดเข้าไปอย่างแรง การสอดใส่ที่รุนแรงทำให้เกิดเสียงกลืนน้ำลาย ชายคนอื่นๆ ผลัดเปลี่ยนกัน บางคนจับขาเธอแยกออก บางคนจับศีรษะเธอลงและบังคับให้เธอกลืนอวัยวะเพศของพวกเขา เธอถูกบังคับให้ทนรับการสอดใส่เป็นระลอกๆ น้ำจากช่องคลอดไหลลงมาตามต้นขา กล้ามเนื้อช่องคลอดหดเกร็งรอบอวัยวะเพศที่รุกรานแต่ละครั้งระหว่างถึงจุดสุดยอด ในที่สุด หมอก็หลั่งน้ำอสุจิร้อนๆ ทั้งหมดเข้าไปในร่างกายของเธอ และเธอก็ทรุดลงกับพื้น ดวงตาพร่ามัว ยอมจำนนต่อความสนุกสนานของพวกสัตว์ร้ายอย่างสิ้นเชิง
